Կարմիր սենյակ, թարթող մոմ և հյութեղ կին՝ սև դիմակով, կատվի ականջներով։ Նրա ոտքերը տարածված են և սպասում են պատժի։ Սա այն չէ՞, ինչի մասին երազում է յուրաքանչյուր դաժան մաչո տղամարդ, չէ՞ որ սա այն տեսարանն է, որ պատկերացնում է նրա ուղեղը։ Նրա բերանից կախված վարտիքը միայն ընդգծում է նրա նվաստացումը։ Նրան մինչև վերջ ներս են խցկում՝ շնչակտուր, բայց ո՞վ է խղճալու նրան: Նրա թրթուրները օրորվում են կողքից այն կողմ, լարող աքլորը ուժեղ հարվածում է նրա թաց անցքին: Իսկ շնիկի հետ այլ ճանապարհ չկա. նա պետք է հեզորեն ենթարկվի տիրոջ բոլոր հրամաններին:
Ի՜նչ հոգատար խորթ դուստր է, ինչպես Մոխրոտը։ Ու թեև նա եկել էր խորթ հոր մոտ աշխատելու, որպեսզի նոր կոշիկ քաշի, բայց դեռ ոչ անվճար՝ պահանջելու։ Դա այն է, ինչ ինձ դուր է գալիս նման կրթությունը, երբ աղջիկներին մարզում են վաստակելու, այլ ոչ թե ազատ բեռնելու համար: Դա հաճելի է տղամարդու համար և զվարճացնում է նրա փիսիկը: Իսկ կուլ տալով՝ կուլ են տալիս բոլորը՝ պոռնիկները և տնային տնտեսուհիները։ Լավ կլինի, որ թույլ տանք, որ նա ամորձիները թրթռի։
Ուզում էր դա։